Janine Lemans: genezen uit de hel van bordeline

janineIk kan me herinneren, dat ik me altijd al anders voelde dan anderen. In de basis-schoolperiode huilde ik veel en voelde ik me altijd overal buiten staan. Ik werd gepest en zowel geestelijk als lichamelijk vernederd. In die tijd besloot ik mezelf voorgoed weg te cijferen. Wegcijferen, wat uiteindelijk betekende dat ik ging verlangen naar de dood. Van binnen schreeuwde ik om aandacht en liefde, maar tegelijkertijd had ik de deuren van mijn hart dichtgedaan zodat niemand de mogelijkheid meer had om binnen te komen. Ik creëerde mijn eigen wereld. Een wereld vol zelfhaat, afwijzing en eisen waaraan ik moest voldoen. Ik begon met het pijnigen van mezelf. Pijn was namelijk het ultieme middel om mezelf te straffen. En in mijn wereldje was er altijd wel een reden te bedenken waarom ik mezelf kon straffen.

Ik raakte in een zware depressie en deed op mijn vijftiende jaar, mijn eerste zelfmoordpoging. Het leven was voor mij niet langer grijpbaar. Ik verlangde naar eeuwige rust. Ik hoorde vele stemmen in mijn hoofd, vierentwintig uur per dag, zonder ophouden. Stemmen die mij opdrachten gaven, stemmen die leugens vertelden die ik ging geloven en stemmen die continu schreeuwden: "IK HAAT JE". Ik werd heen en weer geslingerd tussen verschillende gesprekken in mijn hoofd. Hierdoor was het soms onmogelijk om eigen keuzes te maken en me vast te houden aan de waarheid.


Ondanks dat mijn leven meer over - leven was, geloofde ik wel dat God bestond. Ik zag Hem alleen meer als een soort Boeman met een strenge vinger. Ik zag Hem als Iemand voor wie ik mijn best moest doen. Je moest het verdienen om Zijn kind te mogen zijn. En ik kon NOOIT aan deze eisen voldoen...NOOIT! Op een gegeven moment ben ik weggelopen van huis. Ik was verward en ik wist niet meer wie ik was. Ik wilde weg, vluchten van alles wat vreemd voor me was geworden. Ik vluchtte, maar besefte toen nog niet, dat ik op de vlucht was geslagen voor mezelf. Uiteindelijk belandde ik in pleeggezinnen en psychiatrische instellingen. Vele malen werd ik opgenomen, maar de veiligheid, liefde, rust en geborgenheid kon ik niet vinden. Ik raakte mezelf steeds verder kwijt en begon mezelf steeds ernstigere verwondingen toe te brengen. Ik sneed mezelf met mesjes tot bloedens toe. Menigmaal zat ik bij de eerste hulp om mijn wonden te laten hechten. Alleen mijn diepere wonden bleven open... 

Er waren momenten dat ik mezelf totaal kwijt was en dan geen controle meer kon krijgen over mezelf. Ik schreeuwde dan en soms vocht ik letterlijk met de mensen die op die momenten in de buurt waren. Het was frustrerend om te ervaren dat anderen voor je gevoel alles van je overnamen. Ik was een gevaar geworden voor mezelf en anderen. De zelfhaat werd steeds groter en intenser, mede doordat er juist in deze cruciale periode, seksueel misbruik van mij werd gemaakt. Ik, al kwetsbaar en gebroken, werd een lustobject. Vanaf dat moment sloegen de stoppen door... ik had nog maar één doel: "Ik moest lijden en uiteindelijk dood!" Opnieuw deed ik een zelfmoordpoging. Ik sprong van het dak. Op de achtergrond draaide er op dat moment:
"Houd mij vast en laat Uw Liefde stromen. 
Houd mij vast, heel dichtbij Uw hart.
 
Ik voel de Kracht en stijg op als een arend.
 
Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest en de Kracht van Uw Liefde!"
 

Ik schreeuwde tot God. Als Hij dan echt bestond, moest Hij zijn Engelen maar sturen om mij op te vangen. Ik kon het niet meer, ik kon niet meer langer leven! Ik overleefde echter deze 'doodssprong' en besefte datgene wat ik even daarvoor had geschreeuwd. Ik begon me af te vragen of God mij daadwerkelijk had gered?! Ik ontmoette ook een vroegere vriendin van mij, Marjolijn. We hadden veel gesprekken en op een gegeven moment zei zij tegen mij: "Janine, alleen God kan jou genezen!" Ik werd boos en gefrustreerd. God??? Waar was God dan al die tijd geweest? Waarom had ik al die ellende dan moeten meemaken? Ik was onhandelbaar en onbehandelbaar volgens de artsen en daar moest ik het maar meedoen.

Toch maakte het ook een stuk nieuwsgierigheid los. Ik verlangde naar een ander leven, een leven vol vreugde en vooral een leven vol rust. Ik ben gaan lezen over genezingen en de Bijbel, genezingen en God en ondanks dat het me sceptisch maakte, begon er diep van binnen een verlangen naar bevrijding te groeien. Uiteindelijk nam Marjolijn mij mee naar een dienst waar er gebeden zou worden voor de zieken.


1 juni 2003, een dag om nooit te vergeten!
In deze dienst was het anders dan dat we gewend waren. Mensen klapten, mensen zwaaiden met hun armen en mensen juichten. Ik weet nog dat ik heel erg geraakt werd door een lied. Het ging over het nieuw Jeruzalem. Een plaats waar geen verdriet meer zou zijn, waar vrede is en een plek waar het Hemels zal zijn. Ik verlangde met alles in me naar zo'n plaats. Ik begon te huilen en kon niet meer stoppen. Op een gegeven moment kwam de voorganger naar me toe en hij vroeg of ik ziek was. Ik begon te roepen, dat ik wilde genezen. Ik kon niets anders dan huilen en roepen... Er kwam een belofte, dat God mij zou gaan aanraken... Die avond deed ik een bewuste keuze. Ik gaf mijn hart aan Jezus. Ik besloot Hem alles te geven van wat er nog van mij over was. Er werd voor mij gebeden en ik voelde een warme tinteling door mij heenstromen. De stemmen in mijn hoofd verdwenen binnen enkele seconden en er werd een deken van rust over mij heen gelegd. Ik werd overrompeld door de Heilige Geest en voelde dat er iets gebeurde diep van binnen. Voor het eerst in mijn leven kon ik zeggen: "Ik ben het waard, Jezus houdt van mij!" Die avond raakte Jezus mijn hart aan en werd ik bevrijdt van Borderline en alles wat deze vreselijke ziekte met zich meebracht. Ik kreeg een totaal nieuw leven! Ik mocht een nieuw leven beginnen, maar nu samen met God. Ik mocht gaan beseffen dat Hij mij nooit heeft losgelaten. Ik ging beseffen, dat God een Liefdevolle God is en dat Hij mij Zijn geliefde dochter noemt. Mijn leven werd in één moment helemaal anders. En stapje voor stapje nam God mij mee op Zijn ontdekkingsreis naar wie ik werkelijk ben. Oude wonden maakte Hij voorzichtig open en genas Hij. Ik mocht opnieuw beginnen en worden zoals God mij bedoeld heeft! De vreugde en de rust waar ik zo naar verlangde zijn nu de grootste Bron van mijn leven!





Voor het getuigenis van Janine:
klik op de afbeelding hiernaast.





janine"Dank U Heer, voor het wonder van mijn nieuwe Leven. Dank U Heer, dat ik mijzelf geheel terug mocht vinden in U en dat U mij zo belangrijk vind, dat U zelfs Uw eigen Zoon, Jezus Christus, heeft gestuurd om te sterven voor mij en mijn zonden. Dank U Jezus voor Uw offer, waardoor genezing en bevrijding mogelijk is. Dank U Jezus voor Uw Bloed, het Bloed dat de Weg naar de Liefdevolle Vader vrijmaakte. U bent in staat om veel meer te doen dan dat ik ooit zou kunnen denken of beseffen.

U komt alle eer, lof en Glorie toe tot in de Eeuwigheid!"

Janine Lemans

 

 




« Terug naar Getuigenissen

Nieuws

Al weer 13 jaar geleden...!!

Het is vandaag, 14 september, precies 13 jaar geleden dat ik door Jezus ben genezen!

» Lees verder

Geplaatst op 14-09-2016


Nieuw: E-book van Marijke

Het boek over de genezing van Marijke is omgezet naar een E-book! Zo vlak voor de vakantie een mooie gelegenheid om het digitaal mee te kunnen nemen.

» Lees verder

Geplaatst op 02-07-2016


Because He loves you!

Prachtige woorden van Graham Cooke over Jezus.

Bekijke de video via deze link

 

» Lees verder

Geplaatst op 21-02-2016