Wonder van God na verdrinking peuter Joël

Getuigenis van Corina Verschoor, mamma van Joël.

In de zomer van 2010 is onze zoon Joël van 2 jaar in de sloot achter ons huis terecht gekomen. Hij heeft waarschijnlijk tussen de 5 en 15 minuten in het water gelegen, voordat zijn broer Timo (5 jaar) hem zag liggen.
Timo heeft snel zijn vader geroepen. Mijn man Bram heeft Joël voor dood uit het water gehaald en naar huis gedragen. Meteen ben ik gaan reanimeren en Bram heeft 112 gebeld.
Joël was helemaal slap, koud en blauw. Hij vertoonde geen enkel teken van leven, ook niet tijdens het reanimeren.

Ondertussen waren we constant voor hem aan het bidden. We waren radeloos, want we dachten echt dat we Joël verloren hadden. Omdat God dit op ons hart legde, hebben we de handen op zijn voorhoofd gelegd en leven over hem uitgesproken in de naam van Jezus. 

Hierna sloeg het reanimeren aan en begon hij zelf adem te halen en zachtjes te kreunen! Het was op zich al een groot wonder van God dat Joël weer tot leven gekomen was, maar ik was toen wel bezorgd dat Joël een hersenbeschadiging zou hebben. We baden daarom steeds Joël geen hersenbeschadiging er aan over zou houden.
Kort daarna arriveerden de ambulance teams en de politie. De arts van de traumahelikopter heeft Joël thuis onderzocht, een infuus aangebracht en zuurstof toegediend. Joël ademde toen wel, maar verder reageerde hij nog nergens op. Het ambulancepersoneel zei dat dit kwam omdat zijn hersenen zonder zuurstof zijn geweest. Ondertussen heb ik enkele mensen uit onze gemeente gebeld om gebed te vragen voor Joël.

Bij de spoedeisende hulp van het ziekenhuis Rotterdam werd Joël langzaam opgewarmd omdat hij onderkoeld was en er werden longfoto's gemaakt. Ook werd er bloed afgenomen bij hem. Joël moest op de IC blijven ter observatie. Zijn hartslag, hartritme, saturatie (het zuurstofgehalte in het bloed), ademhaling en bloeddruk werden constant in de gaten gehouden. Doordat de hersenen van Joël zonder zuurstof zijn geweest, bestond het risico dat hij een hersenbeschadiging had opgelopen. De saturatie was te laag. Joël kreeg daarvoor nog steeds zuurstof toegediend. Ook kreeg hij via een infuus vloeistof toegediend om zijn bloeddruk weer op peil te brengen. Zijn ademhaling was veel te snel en onregelmatig. Hij hoestte ook steeds, vanwege het slootwater dat nog in zijn longen zat. De medici zeiden dat de toestand van Joël nog 2 dagen kritiek zou blijven.

 

's Nachts bleef Bram bij Joël en overdag bleef ik bij hem. De verpleegkundige zei tegen mij dat het geen zin had om bij hem te blijven voor in het geval hij wakker zou worden, omdat hij daarvoor te ziek en te moe was. Dezelfde avond om 21:00 uur werd Joël echter steeds actiever en hij begon weer te praten!
Hij wist bijvoorbeeld gedetailleerd te vertellen hoe hij in de sloot gevallen was. Hij vertelde dat hij een balk in het water gegooid had. Die balk was zwaar en toen was hij er zelf ook in gevallen. Hij vertelde dat hij toen onder water ging en helemaal nat was, dat het donker was, dat hij geen adem kon halen en papa niet kon roepen, omdat zijn mondje vol water zat. Hij zei dat het heel eng was.

Halverwege de nacht begon hij een eigengemaakt lied te zingen. Aan het einde daarvan riep hij luidkeels drie keer "Halleluja!" door de IC. Ook had hij het steeds over het liedje van kerstfeest. Aan het einde van de nacht mocht het zuurstofmasker er af en tegen de morgen was Joël stabiel genoeg en werd de meeste bewakingsapparatuur verwijderd.

 

De dag daarna stond Joël te springen in zijn bedje. Hij praatte volop, wilde alle slangetjes, snoertjes en het infuus lostrekken en hij wilde uit bed. De saturatie in zijn bloed was nog te laag en hij moest nog aangesloten blijven op de monitor om de saturatie te meten. Joël mocht daarom nog niet uit bed. Het viel op dat Joël heel alert was. Hij maakte grapjes en hij wist alles nog. Hieruit bleek dat hij waarschijnlijk geen hersenbeschadiging had opgelopen! Dit vonden ze in het ziekenhuis een wonder. Ook vonden ze dat Joël wel heel veel kracht had om te herstellen! Dit was echt een gebedsverhoring!

Nog een dag later was de saturatie in zijn bloed weer goed. 's Middags werd Joël uit het ziekenhuis ontslagen. Hij hoefde zelfs niet meer terug te komen voor controle!
De kinderarts vond het wel wonderlijk dat Joël zo snel weer hersteld was, dat hij zelfs geen hersenbeschadiging er aan overgehouden had en dat hij ook geen longontsteking gekregen had, ondanks het vieze slootwater dat hij binnengekregen had. Zij zei: "Hier moet wel een hogere macht de hand in hebben gehad". Wij hebben haar verteld dat wij wel weten wie die hogere macht is: onze liefdevolle Vader in de hemel. : "Joël betekent: Jahweh is God. God heeft in Joëls leven heel duidelijk laten zien dat Hij de levende, almachtige God is, die ook nu nog wonderen verricht".

 

Met Joël gaat het nog steeds heel goed! Hij is weer heel levendig, bijdehand en reageert precies hetzelfde als voor het ongeval. Als je hem nu ziet, kunnen we ons bijna niet meer voorstellen dat hij helemaal slap, koud en blauw was, niet ademde en nergens op reageerde. Hij heeft er ook geen trauma aan overgehouden. Hij is zelfs niet verkouden geweest. Het wonder is compleet! Het is alsof wij Joël voor de tweede keer van God hebben gekregen.

"We beseffen dat dit ook heel anders had kunnen zijn. Joël had ook dood kunnen zijn of in coma kunnen liggen. Hij had lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapt kunnen zijn door een hersenbeschadiging."

 

De weken na het verdrinkingsongeluk sprak Joël steeds over 'Liedje van kerstfeest'. We kwamen er achter dat hij het lied 'Ere zij God' bedoelde. Ik vroeg vier weken na het verdrinkingsongeval aan Joël of hij de hemel had gezien. Hij zei: 'Ik heb engelen gezien'. Hij vertelde dat één engel hem gedragen heeft. Een andere engel zat naast hem en heeft Joëls kin omhoog gehouden. Weer een andere engel zag hij later weer de lucht in gaan. Ik vroeg aan hem hoe de engelen er uit zagen. Joël zei toen enthousiast: 'Ze waren héél groot en héél mooi!' Toen ik aan Joël vroeg: 'Wat zeiden de engelen?', zei hij: 'Ze wenkten naar mij. De engelen zongen: "Halleluja" en "Ere zij God".' Wat in Psalm 91:11,12 staat heeft Joël letterlijk ervaren.

Ik hoop en bid dat dit getuigenis ook voor u/jou ter bemoediging is in uw/jouw persoonlijke situatie.
Wat bij mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. Hij is machtig om oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen. (Mattheus 19:26 en Efeze 3: 20)

Corina Verschoor

 

Een gelukkig gezin Verschoor met twee prachtige jongens!

---

« Terug naar Getuigenissen

Nieuws

---

---

---